اندوه شهید بی‌سر به خاطر جای خالی‌اش برای دفاع از حرم حضرت سکینه (س)

در باب حماسه و جهاد نوشته ای داریم با عنوان “اندوه شهید بی‌سر به خاطر جای خالی‌اش برای دفاع از حرم حضرت سکینه (س)” که امیدواریم مورد بهره برداری شما قرار بگیرد.

به نوشته خبرنگار حماسه و جهاد دفاع پرس، چهارشنبه ششم تیرماه پیکر پاک شهید دیگری از دیار شام به تهران آمد؛ شهید مدافع حرم «موسی رجبی» که در تازه ترین روزهای خردادماه به شهادت رسید.

وی یکی از مستشاران نظامی ایران و از نیروهای خدمات رسانی بود که بعد از چندین بار اعزام به سوریه در جریان خنثی سازی تله های انفجاری دشمن شهید شد.

ایشان که اصالتا اهل شهرستان مرند و ساکن شهریار بود حاوی دو فرزند پسر به اسم های امیرعلی هفت ساله و محمد عرفان ۱۲ ساله است.

با این وجود رجبی برادر شهید موسی رجبی که خود از مدافعان حرم اهل بیت (ع) در سوریه است در توصیف حال و هوای برادر برای رفتن به سوریه گفت: وقتی می رفت حال و هوای زیارت داشت و تنها از زیارتش در سوریه برای ما تعریف می کرد و بیان میکرد خوشحال هستم برای دفاع از حرم اهل بیت (ع) توانستم خدمتی کنم. ابتدا خانواده ناراضی بودند با این وجود بعدا به اصرار خود شهید راضی به رفتنش شدند.

برادر شهید رجبی به شخصیت و ایجاد و خوی برادر اشاره نمود و اضافه کرد: اولویتش پیوسته آرامش و آسایش دیگران بود. هنوز یک سال از فوت پدرم نگذشته بود که برادرم به شهادت رسید. موسی غیر از برادر، رفیق و پشت و پناه ما نیز بود.

حتما بخوانید   دیده مهمترین پهپاد جاسوسی در آسمان سوریه

وی گفت: با استناد به ارادت مخصوصی که موسی به ائمه اطهار (ع) داشت برای دفاع از حریم اهل بیت (ع) به سوریه رفت. اولین بار سال ۸۹ و در سال ۹۵ از نوً راهی سوریه شد.

برادر شهید رجبی گفت: موسی صبح روز شهادتش به همرزمانش گفته بود که من امروز شهید می شوم و به این مسئله یقین داشت. همکارانش می گفتند روز شهادت خیلی فرق کرده بود. ممکن است خوانندگان بگویند اغراق می کنم، با این وجود این گفته همرزمانش است. قبل از اینکه اعزام شود و وقتی که در ایران بود فرزندانش را در مدرسه بیننده ثبت اسم کرد و گویی به وی الهام شده بود که به شهادت خواهد رسید.

برادر شهید رجبی به تازه ترین دیدار خود با موسی اشاره نمود و گفت: معمولا مرخصی هایمان طوری بود که چند روز بیشتر همدیگر را نمی دیدیم، عید فرصتی شد تا ۱۰ روز کنار هم باشیم. جایی که کار می کرد بسیار خطرناک بود. اصلا حرفی از خطرها نمی زد. تنها از عشق خود به دفاع از حریم اهل بیت (ع) و حرم حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) بیان میکرد. مواقعی با غم و اندوه از حرم حضرت سکینه (س) بیان میکرد که لحظه تخریب حرم ایشان به دست تکفیری ها در منطقه حاضر نبود.

ایشان در انتهای گفت: وقتی که تصویر پیکر وی را دیدم، مشاهده کردم که سر در بدن نداشت. در وصیت شفاهی اش تنها سفارش کرده بود که برادرها هوای مادر را داشته باشند.

انتهای پیغام/ ۱۴۱

امیدواریم نوشته “اندوه شهید بی‌سر به خاطر جای خالی‌اش برای دفاع از حرم حضرت سکینه (س)” مورد قبول علاقه مندان قرار گرفته است.

منبع

حتما بخوانید   نظام‌آباد تهران میزبان اردوی جهادی درمانی گروه شهید هدایت
نویسنده : 
تاریخ انتشار : تیر ۹, ۱۳۹۷
دسته بندی : حماسه و جهاد

دیدگاههای کاربران