مدیرعامل مکتب جعفری نمونه برتر سنت رسول خدا

در باب فرهنگ و هنر نوشته ای داریم با عنوان “مدیرعامل مکتب جعفری نمونه برتر سنت رسول خدا” که امیدواریم مورد بهره برداری شما قرار بگیرد.

به نوشته گروه فرهنگ و هنر دفاع پرس، امام جعفر صادق (ع)، امام ششم شیعیان، در
هفدهم ربیع‌الاول سال ۸۳ هجری قمری در مدینه متولد شد؛ کنیه ایشان ابو
عبدالله و لقبشان صادق می‌باشد. پدر ارجمندشان امام باقر (ع) و مادر گرامی‌شان ام
فروة
است.

در دوران قبل از امامت، حضرت
بیننده
فعالیت‌های پدر خویش در نشر معارف دینی و تربیت شاگردان وفادار و با بصیرت
بود. امام باقر (ع) در مناسبت‌های مختلف به امامت و ولایت فرزندش جعفر صادق
اشاره داشت و شیعیان را بعد از خودش به پیروی از ایشان فرا می‌خواند.

امام صادق (ع) در سال ۱۱۴ هجری قمری پس
از شهادت پدرش در سن ۳۱ سالگی به امامت رسید. دوران امامتش مصادف بود با
انتهای حکومت امویان که در سال ۱۳۲ به عمر آن انتهای داده شد و بعد از آن حکومت
عباسیان فرا رسید.

شرایط جامعه در شروع امامت حضرت

در شروع امامت حضرت، افرادی از شیعیان
و حتی بستگان امام صادق (ع)، حاضر به قبول امامت ایشان نبودند، لذا ایشان از راه‌های
گوناگونی کوشیدند تا راه صحیح انسانیت و بندگی خداوند را به آن‌ها بیاموزند که در این عرصه به
اذن خداوند متعال، معجزاتی نیز انجام دادند.

دوران امام جعفر صادق (ع) به اشتراک دیگر
دوران‌های ائمه اطهار، دورانی منحصر به‌فرد بود و شرایط اجتماعی و فرهنگی
عصر آن حضرت در لحظه هیچ کدام از امامان وجود نداشته است و این به دلیل ضعف
بنی‌امیه و قدرت گرفتن بنی‌عباس بود.

این دو سلسله مدت‌ها در حال مبارزه با یکدیگر بودند که این مبارزه در سال ۱۲۹ هجری وارد مبارزه مسلحانه و عملیات نظامی شد.

حتما بخوانید   معرفی چهارمین تصویرسازی از شهید حججی

این کشمکش‌ها و مشکلات باعث شد که
توجه بنی‌امیه و بنی‌عباس کمتر به امامان و فعالیت‌شان باشد، بدین خاطر این
دوران، دوران آرامش نسبی امام صادق (ع) و شیعیان و فرصت بسیار خوبی برای فعالیت
علمی و فرهنگی آنان به شمار می‌رفت.

جنبش فرهنگی در دوران امامت حضرت

جنبش فرهنگی و
فکری و برخورد فرق و مذاهب در لحظه امامت حضرت صادق (ع) گوناگون بود. بعد از رحلت رسول خدا، دیگر چنین
فرصتی پیش نیامده بود تا معارف اصیل اسلامی ترویج شود، به‌خصوص که قانون منع
حدیث و فشار حُکّام اموی دلیل تشدید این وضع شده بود. لذا خلأ بزرگی در
جامعه آن‌روز که تشنه هرگونه علم و دانش و معرفت بود، دیده می شود.

امام صادق (ع) با استناد به فرصت خوب
سیاسی و نیاز شدید جامعه، دنباله‌ی نهضت علمی و فرهنگی پدرش را گرفت و عرصه

وسیع علمی و دانشگاه بزرگی ایجاد کرد و در رشته‌های مختلف علمی و نقلی
شاگردان بزرگی تربیت کرد. شاگردانی از قبیل: هشام بن‌حکم، مفضل‌ بن‌عمر
کوفی‌جعفی، محمد بن‌مسلم ثقفی، ابان بن‌تغلب، هشام بن‌سالم، مؤمن طاق، جابر
بن
حیان و … تعداد شاگردان امام را تا چهار هزار نفر ذکر کرده‌اند.

ابوحنیفه مدیرعامل یکی از چهار فرقه اهل سنت مدتی
شاگرد ایشان بود و خودش به این مسئله که شاگردی حضرت صادق (ع) را
درکارنامه خود دارد، افتخار کرده است.

امام از فرصت‌های گوناگونی برای دفاع
از دین و حقانیت تشیع و نشر معارف صحیح اسلام استفاده می‌کرد. مناظرات
فراوانی نیز در همین موضوعات میان ایشان و سران فرقه‌های گوناگون انجام
پذیرفت که طی آن‌ها با استدلال‌های متین و استوار، پوچی عقاید آن‌ها و بهتری
اسلام ثابت می‌شد.

حتما بخوانید   مطرح نامزدهای بخش سینمایی و مستند هفدهمین جشن «حافظ»

به علاوه از طرف دیگر در عرصه فقه و احکام نیز به وسیله
ایشان فعالیت فراوانی صورت گرفت، به صورتی که شاهراه‌های تازه ای در این بستر
گشوده شد که تا اینجای کار نیز به راه خود ادامه داده است.

بدین ترتیب، شرایطی خوب پیش آمد و
معارف اسلامی بیش از هر لحظه دیگر از روش الهی خود پخش شد، به صورتی که
بیشترین احادیث شیعه در تمام عرصه‌ها از امام صادق (ع) نقل شده و مذهب تشیع
به اسم مذهب جعفری و فقه تشیع به اسم فقه جعفری خوانده می‌شود.

عباسیان برای کسب قدرت و شهرت در
دل‌های مردم از وجهه اهل بیت پیامبر (ص) استفاده می‌کردند و حتی شعارشان «الرضا
فی آل محمّد» بود. آنان در جستجوی اشخاصی با وجهه مردمی بودند که هم از
بستگان پیامبر باشند و هم درمیان مردم شهرت داشته باشند. لذا بهترین شخص
در نظر عباسیان امام صادق (ع) بود.

امام صادق (ع) توصیه هم کاری با آنان را رد کردند و
فرمودند: نه شما از یاران من هستید، نه زمانه زمانه من است. حتی عده ای از
بستگان آن حضرت نزدیک بود با این پیشنهادها فریب بخورند، با اینحال امام با
روشنگری ویژه خود به آنان فهماندند که به ظاهر توجه نکنند. امام می‌دانست که
عباسیان نیز هدفی جز رسیدن به قدرت ندارند و اگر شعار طرفداری از اهل بیت (ع)
را مطرح می‌کنند، صرفاً به خاطر جلب خدمات رسانی توده‌های شیفته اهل بیت (ع) است.
امام می‌دید که سران سیاسی و نظامی عباسیان در خط مستقیم اسلام و اهل بیت (ع)
نیستند و لذا حاضر نبود با آنان هم کاری کند و به اقداماتشان مشروعیت ببخشد.

حتما بخوانید   افرادی که می‌گویند مدافعان حرم برای پول می‌روند، انصاف داشته باشند/ مرکز «شیعه انگلیسی» و «داعش» لندن است

در تاریخ می‌بینیم که عباسیان چه جنایاتی کردند و چه خون‌هایی ریختند تا پایه‌های حکومتشان محکم شود.

شهادت حضرت صادق (علیه السلام)

بعد از به قدرت رسیدن عباسیان،
با شرایطی که آن حضرت پیش‌بینی کرده بود، فشار بر شیعیان گسترش یافت و با روی
کار آمدن منصور این فشار به اوج خود رسید. امام نیز از این فشارها مستثنی
نبود. این دوران، یعنی چند سال آخر عمر آن حضرت بر خلاف دوران ابتدایی
امامتشان،‌ دوره سختی‌ها و انزوای از نو آن حضرت و حرکت تشیع بود. منصور
شیعیان را شدیدا تحت کنترل گذاشته بود.

خلفای عباسی آزار و اذیت بسیاری را در سال‌های آخر عمر بر امام صادق (ع) وارد
کردند و حتی حاکم مدینه خانه ایشان را به حریق کشید که با این وجود امام معصوم (ع)
از این توطئه جان سالم به در برد. با اینحال ترس و کینه عباسیان از شهرت امام
صادق (ع) میان مردم روز به روز بیشتر می‌شد تا اینکه نتیجا منصور دوانیقی
خلیفه بغداد در ۲۵ شوال سال ۱۴۸ هجری قمری با انگور زهرآلود ایشان را به
شهادت رساند.

پیکر مطهر حضرت امام صادق (ع) در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.

در عرصه فضایل و مکارم اخلاقی حضرت
صادق (ع) روایات و وقایع بسیار فراوانی نقل شده است. آن حضرت با رفتار
کریمانه و
ایجاد و خوی الهی خود بسیاری از مردم را به راه صحیح هدایت کرد، به گونه‌ای
که پیروان دیگر مکاتب و ادیان نیز زبان به مدح آن حضرت گشوده‌اند.

انتهای پیغام/ ۱۵۱

امیدواریم نوشته “مدیرعامل مکتب جعفری نمونه برتر سنت رسول خدا” مورد قبول علاقه مندان قرار گرفته است.

منبع

نویسنده : 
تاریخ انتشار : تیر ۲۹, ۱۳۹۶
دسته بندی : فرهنگ و هنر

دیدگاههای کاربران